يحل علينا شهر رمضان، شهر التأمل والرحمة والصيام، هذا العام في ظل واقع دامٍ لا يُحتمل. يَصعُب علينا قول "رمضان كريم" والقلب مُثقل بالألم. إن قدسية الحياة تُداس تحت وطأة سياسات ممنهجة من العنف والإهمال الإجرامي – سواء إزاء الدمار والإبادة في قطاع غزة، أو إزاء الجريمة والفلتان المستشري في شوارع البلدات العربية، في ظل تقاعس السلطة ولا مبالاتها، أو إزاء عربدة وإرهاب المستوطنين في الضفة الغربية بحماية الجيش والشرطة.
في منتدى "الصمت جريمة"، نرفض أن نغض الطرف. نرفض أن نصم آذاننا عن صرخات الألم، ونرفض الصمت أمام الظلم. يحتم علينا التزامنا الأخلاقي عدم التسليم بهذا الواقع.
نأمل أن ننجح معاً، في هذا الشهر، في غرس الأمل بالتغيير، والعدالة والمساواة الحقيقية. إن شاء الله.
رمضان كريم – على أمل أن تأتي أيام يسودها الهدوء والأمن والكرامة لكل إنسان أينما كان.
חודש הרמדאן, חודש של התבוננות פנימית, חמלה וצום, מגיע השנה בתוך מציאות מדממת ובלתי נסבלת. קשה לברך "רמדאן כרים" כשהלב כבד כל כך. קדושת החיים, נרמסת תחת מדיניות מכוונת של אלימות והזנחה פושעת – בין אם מול ההרס וההשמדה ברצועה, בין אם מול הפשיעה וההפקרות המשתוללת ברחובות היישובים הערביים בישראל, בחסות אדישות השלטון, ובין אם מול הבריונות והטרור המתרחש בגדה על ידי המתנחלים ותחת חסות הצבא והמשטרה.
בפורום "שתיקה היא פשע", אנחנו מסרבים להסיט את המבט. אנחנו מסרבים לאטום את האוזניים לזעקת הכאב, ומסרבים לשתוק מול העוול. יש לנו מחויבות מוסרית לא להשלים עם המציאות הזו.
אנחנו מאחלים שבחודש הזה נצליח, יחד, לזרוע תקווה לשינוי, לצדק ולשוויון אמיתי. אינשאללה.
רמדאן כרים – בתקווה לימים של שקט, ביטחון וכבוד לכל אדם באשר הוא אדם.